Er staat (c)opyright op de gedichten van Kageling, Martin U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 

 

 

Gepensioneerd docent – hij kuiert door de stad

en ontmoet zodoende nog wel eens oud-pupillen,

zij groeten hem verrast, schetsen hem welwillend

hoe zij na hun eindexamen vol goede moed het pad

 

begonnen waren af te leggen, dat met de grillen

geplaveid was die het lot voor hen in petto had:

kinderen en carrière, fortuin en dood, alles wat

hem plotseling diep onder zijn huid laat rillen.

 

Hij ziet zich nog staan voor het bord in het lokaal,

met een hoofd vol idealen, vol kennis en verhalen,

belerend, onderhoudend en beoordelend in cijfers.

 

Dat hij toen niets had bevroed van wat hun allemaal

te wachten stond, voelde hij nu als vorm van falen –

wat doen dan die dode talen en hun dito schrijvers?

 

Reacties  

#1 Erica 13-06-2019 21:02
Leuk!