Welkom dichters en lezers

BESTE DICHTERS EN LEZERS VAN GEDICHTENNET

Helaas worden er op deze site geen nieuwe gedichten meer geplaatst.
U kunt deze gedichten nog wel lezen. HEEFT U BELANGSTELLING DEZE DOMEINNAAM (met eventueel de hele site er bij te kopen? GRAAG BERICHT AAN poetrysite apestaartje gmail punt com

Er staat (c)opyright op de gedichten van leny U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.


ik stap door de poort naar nergens heen 
niemand die mij de weg wijst 
ik ga geheel alleen 
en niemand die mij 
aanprijst 

ik stap door de poort van 
waar ga je naartoe 
gewoon nergens heen 
ik ben alleen zo moe 
en ik ga alleen 

ik wil niet dat jullie treuren 
om mijn heengaan 
het moet gewoon gebeuren 
ik kom er echt niet 
alleen te staan 

men wacht op mij 
daar bij dat licht 
kijk ik zie al een 
bekend gezicht 

ik stap door de poort 
van de weg naar 
nergens heen 
het is daar toch 
goed leven 
want niemand 
kwam er ooit terug 
om te klagen en 
te beven 


dus ik stap alleen 
door de poort 
sluit de deur 
achter mij en ga 
voorgoed naar 
het einde 
van mijn leven 

ik heb alles al gehad 
alleen de rust 
en die gaat men mij 
nu geven 
als ik stap 
door de poort 
van nergens 
heen. 
© 
leny kruis
Er staat (c)opyright op de gedichten van leny U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
het was de stilte van het meer
het was het ruisen van de bomen
het was het klossen van het water
naar de waterkant
van de bosrand
 
en God
wat was ik bang
het was de stilte in het donker
het waren de druppels van de bladeren
en de storm deed gezellig mee
maar God
wat was ik bang
 
het was de rust die mij bedaarde
toen ik alles eens bekeek
het was het schone water
beschenen door een weke maan
die mijn weerspiegeling doorzag
en God
wat werd ik rustig
 
de angst was verdwenen
het ruisen een genot
het bospad onder mijn benen
ik liep maar door 
en God
wat was ik blij
dat U een stuk meeliep 
met mij.
©
leny kruis
Er staat (c)opyright op de gedichten van leny U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
sprokkelhout en donderslagen
is het al zo laat
wat kan ik nu dan nog dragen
ik heb het al zo koud
 
de winter is gekomen 
de herfst die is gegaan
hoe had ik kunnen dromen
dat de herfst maar door
zou gaan
 
sprokkelhout en donderslagen
wat is het toch weer laat
ik moet zorgen voor die lege magen
voordat de huisbaas voor
den deure staat
 
ook de sint moet ik verzinnen
want de kinderen zijn nog klein
en alles hier van binnen
hoort voor de kleintjes te zijn
 
wij zijn arm in deze winterkou
maar gelukkig een gezin
die nog zeggen : ik hou van jou"
daar kan geen armoe tegenin
 
sprokkelhout en donderslagen
de winter wordt nu wel wit
ik zal de lasten moeten dragen
van het gezin ondanks mijn spit
zal ik
 
sprokkelhout verzamelen
voor de warmte in de stoof
en zal de winter vol verlangen
van de kinderen om mij heen
behagen en met liefde behangen
zodat zij niet alleen
hoeven te zijn
 
want hartje winter is genadig 
voor hen die het verdragen
daarom ben ik ook zo aardig
om mijn gezin te behagen
 
zonder armoe in de winter
zonder schuld en zonder lege maag
want een kind, je vindt er
niet veel aan, maar ik vraag
lieve winter blijf nog even weg
het liefst nog vandaag.
 ©
leny kruis