Welkom op het NETWERK VOOR DICHTERS.  De site wil dichters de kans geven hun eigen gedichten meer bekendheid te geven.  Vanaf heden kan IEDEREEN  INLOGGEN en zijn EIGEN GEDICHTEN onder zijn eigen naam TOEVOEGEN, WIJZIGEN en VERWIJDEREN. Alleen auteurs van gedichtennet kunnen gedichtennieuws inzenden!

Nog geen auteur van het Netwerk voor Dichters? U kunt pas auteur van gedichtennet.nl worden als u drie gedichten heeft ingezonden. U kunt hier de eerste drie gedichten inzenden. Vermeld daarbij uw auteursnaam. De corrector zal de gedichten bekijken en meestal binnen een dag plaatsen. Wanneer er op uw account 3 goedgekeurde gedichten staan, krijgt u een auteursaccount en kunt u voortaan zelfstandig uw gedichten inzenden. Ieder gedicht wat ingezonden wordt, wordt dan automatisch direct geplaatst.
Kwetsende, discriminerende, beledigende, aanstootgevende, pornografische of vulgaire  gedichten worden van de site verwijderd. Voor alle duidelijkheid willen we aangeven dat ook beledigende gedichten voor welke godsdienst of welk geloof dan ook, verwijderd worden. Dit geldt ook voor de reacties op de gedichten. Bovendien geldt voor de reacties dat kritiek mag, maar dat het wel opbouwend moet zijn.

Er staat (c)opyright op de gedichten van Erica U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.

zij gingen met velen naar de kerk
om de verrijzenis van de Heer te vieren
maar door de duivel aangespoorden
brachten hen van Pasen terug naar Goede Vrijdag


 
Er staat (c)opyright op de gedichten van Vanavermaete, Yvette U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
Langzaam gaat mijn levenstrein,
aan mijn geest voorbij.
Langs vreugde akkers,
reed hij razendsnel voor mij.

Vaak reed ik door een tunnel,
gehuld in mist en eenzaamheid.
Dan weer door de donkere nacht,
zonder maan die naar me lacht.

Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.
Of onder een grijze hemel,
met regen in ’t verschiet.

Nu voel ik in mijn hart,
die droefheid is voorbij.
Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.

Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.
Nog één maal de zon zien buigen,
en zeggen… “ vaarwel mijn kind.”
Er staat (c)opyright op de gedichten van Melker, Wil U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
 
de smidse van emoties
 
 
zij dwaalde
in herkennen
koesterde de tijd
die was geweest
 
raakte aan
herinnering voor
een begin van
samen dieper voelen
 
in de lach en
warme hand lagen
harten nog te wachten
op oorzakelijk verband
 
die eenheid
werd gesmeed in de
smidse van emoties
maar het vuur was uit
 
nog is er de huid waar
jaren van verbondenheid
hun eigen woorden spreken
zonder de taal van vergeten