Welkom op het NETWERK VOOR DICHTERS.  De site wil dichters de kans geven hun eigen gedichten meer bekendheid te geven.  Vanaf heden kan IEDEREEN  INLOGGEN en zijn EIGEN GEDICHTEN onder zijn eigen naam TOEVOEGEN, WIJZIGEN en VERWIJDEREN. Alleen auteurs van gedichtennet kunnen gedichtennieuws inzenden!

Nog geen auteur van het Netwerk voor Dichters? U kunt pas auteur van gedichtennet.nl worden als u drie gedichten heeft ingezonden. U kunt hier de eerste drie gedichten inzenden. Vermeld daarbij uw auteursnaam. De corrector zal de gedichten bekijken en meestal binnen een dag plaatsen. Wanneer er op uw account 3 goedgekeurde gedichten staan, krijgt u een auteursaccount en kunt u voortaan zelfstandig uw gedichten inzenden. Ieder gedicht wat ingezonden wordt, wordt dan automatisch direct geplaatst.
Kwetsende, discriminerende, beledigende, aanstootgevende, pornografische of vulgaire  gedichten worden van de site verwijderd. Voor alle duidelijkheid willen we aangeven dat ook beledigende gedichten voor welke godsdienst of welk geloof dan ook, verwijderd worden. Dit geldt ook voor de reacties op de gedichten. Bovendien geldt voor de reacties dat kritiek mag, maar dat het wel opbouwend moet zijn.

Er staat (c)opyright op de gedichten van Kageling, Martin U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.



Hier woonden die en die, daar waren ze aan het werk,
en aan de overkant kwamen ze samen om te drinken.
Er stonden toen wel veel meer bomen op de brink en
er zat een andere wijzerplaat op de toren van de kerk.
 
Waar op dat schilderij dorpsmeisjes na kerktijd flaneren,
proberen shoppers nu hun Porsche Cayenne te parkeren –
 
nog wel diezelfde zweem van mauve in het winterzwerk.
Er staat (c)opyright op de gedichten van Kageling, Martin U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.

 

 

 

Gepensioneerd docent – hij kuiert door de stad

en ontmoet zodoende nog wel eens oud-pupillen,

zij groeten hem verrast, schetsen hem welwillend

hoe zij na hun eindexamen vol goede moed het pad

 

begonnen waren af te leggen, dat met de grillen

geplaveid was die het lot voor hen in petto had:

kinderen en carrière, fortuin en dood, alles wat

hem plotseling diep onder zijn huid laat rillen.

 

Hij ziet zich nog staan voor het bord in het lokaal,

met een hoofd vol idealen, vol kennis en verhalen,

belerend, onderhoudend en beoordelend in cijfers.

 

Dat hij toen niets had bevroed van wat hun allemaal

te wachten stond, voelde hij nu als vorm van falen –

wat doen dan die dode talen en hun dito schrijvers?

 

Er staat (c)opyright op de gedichten van Kageling, Martin U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.

 




Als broers bijna had hij hen liefgehad,
hoewel zij lang niet meer in leven waren,
papieren pijlers van zijn kwetsbare jaren,
gretig groef hij naar hun woordenschat.
 
De een had levenslang als arts gevaren,
verliet het liefst weer iedere havenstad.
De ander volgde het 'bovenluchtse pad',
onstuimig, met de sterren in zijn haren.
 
Hij zat aan tafel en de zon stond buiten,
zomerwind woelde door de open ramen,
terwijl kinderen joelden in het plantsoen –
 
en woordenstromen niet te stuiten,
brachten hem soms even samen
met die dode dichtersclub van toen.